அழியாது இந்த உலகம்

        

         புகழ்போதையில் வெளித்தள்ளும்

         வாந்தியில் 

         வழுக்கி விழுகின்றன

         இலக்கிய நாற்காலிகள்!

                   

         பொன்னாடை கொண்டுபோனால்தான்

         இலக்கிய அரங்கில் 

         நுழைய விடுவார்கள் போல் இருக்கி்றது.

         பிழைமலிந்து

         விடுப்பு விண்ணப்பம் எழுதி

         அதற்கும்

         ஞான பீட விருது கேட்பார்கள்

         இவர்கள்

         சூரியன் எனப் பட்டம்

         சூட்டிக் கொண்டு உருள்கிறது

         எலிப்புழுக்கை கூட !

         அழியாது இந்த உலகம்,

         பட்டம் சூடாத 

         கவிஞன் ஒருவனைக் காணும் வரை !

           -கோ. மன்றவாணன்

எதிர்காலம்

                எதிர்காலம்?

                    எதிர்காலம் சிறக்க வேண்டி

                    ஏங்குவோர் இங்கே உண்டு;

                    புதிர்காலம்  என்றே ஆகிப்

                    போகுமோ காலம் யாவும்?

                    எதிர்காலம் என்று சொன்னால்

                    எதிர்க்கின்ற காலம் ஆமோ?

                    கதிர்காலம் உதிக்க வேண்டும்

                    கவலையாம் இருளை நீக்க!

                    தும்பிக்கை இல்லை என்றால்

                    தொடராது யானை வாழ்க்கை

                    நம்பிக்கை இல்லை என்றால்

                    நகராது மனித வாழ்க்கை

                    அம்பினைப் பாய்ச்ச வேண்டாம்

                    அன்பினைப் பாய்ச்ச வேண்டும்

                    தெம்பினை மனதில் வைத்துத்

                    தேடுநீ பொன்னைக் காண்பாய்

                    நேற்றெல்லாம் மாறிப் போகும்

                    நேர்மையே உயர்த்தும் உன்னை

                    காற்றெல்லாம் மலர் கொணர்ந்து

                    காலடி வைத்துப் போற்றும்

                    ஊற்றெல்லாம் இளநீர் ஆகும்

                    ஊரெல்லாம் உன்னைத் தாங்கும்

                    மாற்றெல்லாம் யார் உனக்கு?

                    மணிமுடி  தேர் உனக்கு! 

                    உனக்கெனக் காலம் உண்டு

                    உழுதுவை உனது மண்ணை

                    தனக்கென வாழ்தல் இன்றித்

                    தலைவனாய் உழைத்து வாழ்வாய்

                    ஜாதகம் மாற்றிப் போட்டு

                    சாதகம் ஆக்கி வெல்வாய்

                    சாதனை உனக்கே சொந்தம்

                    சத்தியம் செய்கின் றேன்நான்!

                        

                    - கோ. மன்றவாணன்

அரியாசனம்

            

            அரியாசனம்

           உரியினை இழக்கப் பானை

                ஒப்பாது ; ஆனால் அந்நாள்

           அரியணை துறந்தார் புத்தர்

                ஆரண்யம் சென்றார் ராமர்

           எரியினை மூட்டப் போனார்

                எம்அரிச் சந்தி ரன்தான்

           சரியென இவர்கள் போல

                சமுகத்தில் யார்தான் உள்ளார்?

           அரியினைக் கடத்தி விட்டே

                ஆலயம் தொழுவார் உண்டு

           திரியினை அவித்தே இங்குத்

                தீபத்தைத் திருடு வார்கள்

           பெரியதோர் பதவி என்றால்

                பிழைசெய்து பெறுவார் உண்டு

           அரியதோர் அறத்தைப் பேணி

                ஆளவே யார்தான் உண்டு?

           அறியா சனங்கள் ஏராளம் ;

                அதனால் வளரும் பேரவலம்!

           அரியா சனங்கள் செருக்கோடு ;

                அறமோ கண்ணீர்ப் பெருக்கோடு!

           அறிவு சனங்கள் வருகையில்

                ஆட்சி அறங்கள் மேலோங்கும்

           அரிய மனங்கள் கொண்டவர்கள்

                ஆட்சி செய்ய வரவேண்டும்

                             - கோ. மன்றவாணன்

வீர மங்கை

வீர மங்கை

தோட்டத்தில்

கிள்ளி எறிந்துகொண்டிருந்தான்

தளிர்களை ஒருவன்

பெண்ணைப் பழித்தபடி

அழகிய பெண்ணின் ஓவியத்தில்

தார்பூசிக் கொண்டிருந்தான்

பெண்ணின் வயிற்றில்

பிறந்த ஒருவன்

வீதியை

விழி பார்க்கக் கூடாதாம்

மூடிய சன்னலுக்குள் அடைத்தான்

முழுநிலவை

நங்கையவள்

நகை அணிய இசைந்தவன்

புன்னகை அணியக் கூடாதெனப்

புதுவிலங்கு மாட்டினான்

கல்விக் கூடத்தை மூடி-

கலவிக் கூடத்துக்கு வாடி

என்றான்

மெய்ப்புலியை விரட்டியவள்

பொம்மைப் புலிக்கு

அடங்கி இருந்தாள் நேற்றுவரை 

இன்றைய

நவீனப் பெண்ணுக்குப்

பதினாறு கைகள்

அனைத்துக் கைகளிலும்

ஆயுதங்கள்

கோ. மன்றவாணன்

விடுதலை

விடுதலை

செக்குப் பாதையில்

காலங்காலமாய்க்

கால்கள் ஓடிச்

சிறைபட்டன

சின்ன வட்டத்துக்குள்!

புதிய காற்று

புதிய வாசம்

புதிய நேசம்

புதிய வெளிச்சம்

எதையும் உள்விடாத

இருட்டுச் சுவருக்குள்

மூச்சுத் திணறி மூச்சுத் திணறி

வாடுது ஆண்டாண்டாய் உயிரொன்று

நிலவைப் பார்க்காமல்

சபித்துவிட்டுப் போகின்றன

இரவுகள்

காற்று வராத

கண்ணாடிப் பெட்டிக்குள்

அவிந்த விளக்காய் இருப்பதில்

யாருக்கென்ன லாபம்?

பஞ்சவர்ணச் சிறகுகள்

படபடத்து ஆவதென்ன

தொங்கவிடப்பட்ட கூண்டுக்குள் 

கைவிலங்கு கால்விலங்கு என்பதுபோல்

மனவிலங்கைப்

போட்டுக்கொண்டது யார்?

மாய விலங்கு உடைந்து தெறிக்கும்

உன்னை நம்புவதால் மட்டுமே!

அப்புறம் பார்

விடுதலை தேசத்தில்

மூவாறு றெக்கைகளும்

ஈராறு கால்களும் கொண்டெழும்

புரவியாய் நீ

-கோ. மன்றவாணன்

நிலாவிடு தூது

       நிலாவிடு தூது

           புறாவைத் தூதுவிட்டால்

           வலைவிரித்துப்

           பிடிப்பார்களோ…

           காற்றைத் தூதுவிட்டால்

           புறப்பட்ட இடத்துக்கே

           திரும்பாதோ….

           நதியைத் தூதுவிட்டால்

           கட்டிவிடுவார்களோ…

           கல்அணை

           தோழியைத் தூதுவிட்டால்

           அவள் அழகில்

           அவன் மயங்கிவிடுவானோ…

           வண்டுவைத் தூதுவிட்டால்

           வழியில் உள்ள

           பூவனத்தில் மதுகுடித்து

           போதையில்

           பாதை மாறுமோ….

           என ஐயுற்ற எனக்கு

           உன்னை அல்லால் யாருமில்லை

           தூது செல்ல!

           ஞாபகம் வருதே…

           அன்னையின் மடியில் அமர்ந்து

           அன்று மல்லிகைப்பூ கொண்டுவரச் சொன்னேன்

          

           இன்று

           அல்லலுறும் என்மனதை ஏந்திச்சென்று

           அவன்முன் வைத்து

           நியாயம் கேட்டுவர

           நீ வருவாயா நிலவே!

          - கோ. மன்றவாணன்

வெற்றி முரசு

வெற்றி முரசு

தோட்டத்துப் பரணில்

தூசு படர்ந்து கிடந்த

முரசொன்றில்

உட்கார்கிறது

ஒரு பட்டாம் பூச்சி

முரசின் ஏக்கம் துடைத்து

மேலும் கீழும்

இரு கைச்சிறகுகளை அசைத்தபடியே இருக்கிறது.

சின்னதாய்ச்

சிலிர்த்து உயிர்த்து

அதிர்கிறது அந்த முரசு

வீடு முழுவதும்

வெற்றி முழக்கமெனப்

பன்மடங்காய் எதிரொலித்த

படியே இருக்கிறது முரசொலி

அந்த

இசையொலியை

இப்போது நீங்களும் கேட்கலாம்

உங்கள் மனதை

ஒரு பட்டாம்பூச்சியாய் மாற்றிக்கொண்டு…!

-கோ. மன்றவாணன்

எனை நனைத்த மழை

எனை நனைத்த மழை

தூவும் மழையில்

கருங்குடை பிடித்து நடைபின்னிய

கன்னியிடம் மழை கேட்டது :

“எனக்கேன்

கறுப்புக்கொடி காட்டுகிறாய்?”

மழையுடை தரித்து

வாகனத்தில் சீறிய

காளையிடம் மழை கேட்டது :

“கவச உடை நீங்கள் அணிவதற்கு

நானென்ன

கத்திவீச்சா செய்கிறேன்?”

நனைய மறுத்துக்

கடை ஓரத்தில்

ஒதுங்கி நின்றோர் இடத்தில்

மழை கேட்டது :

“நானென்ன

தீண்டத் தகாத பட்டியலில் அடைக்கப்பட்டேனா?

தீட்டான பெண்ணாகப் படைக்கப்பட்டேனா?”

வெளியில் வராமல்

வீட்டுக்குள் பதுங்கிய

மன்னர்குல திலகங்களைப் பார்த்து

மழை கேட்டது :

“நீங்கள் கோட்டைக்குள் பாதுகாப்பாக இருக்க

நான் என்ன

அந்நியப் படையெடுப்பா நடத்துகிறேன்?”

இப்படி

வெறுத்தொதுக்கும் மானிடரைக் கண்டு

தற்கொலைக்கு முயன்ற

மழையைப் பார்த்து

மண் சொன்னது :

“உலகுக்கே படியளக்கும் நான்

உயிர்அமுதம் சேகரிக்கிறேன்

மழையில் நனையும்போதுதான் !”

- கோ. மன்றவாணன்

சட்டம்

சமிஞ்ஞை தூணில்

சிவப்பு விளக்கு ஒளிர்கையில்

மீறியும்

சீறியும் பாய்கின்றன வாகனங்கள்

காவலர்

கள்வரோடு கைகோத்து

மது அருந்துகிறார்

அரசு அலுவலகங்களில்

நெஞ்சம் நிமிர்கிறார்கள்

லஞ்சம் வாங்கி

அரசியல்வாதி வீட்டு மாடும்

தெருக்கடையில் நுழைந்து

தின்று கொழுக்கிறது

ஞெகிழிப் பூக்களில்

செயற்கை மணம்தடவி

நந்தவனப் பூக்களிடமே விற்கிறார்கள்

பல்கலைக் கழகங்கள்

நகலகங்கள் ஆகிவிட்டன

ஆராய்ச்சிப் படிப்புகளைத்

தொடங்கி

கரும்பணத்திலும்

கள்ளப்பணத்திலும்

இருள்கிறது நம்நாடு

சட்டத்தை மீறியே

வெற்றி பெறுவது

அறிவார்ந்த வழக்கறிஞரின் நவீன அறம்

எங்கள் நீதிமன்றங்களில்

இருந்து

எப்போதோ வெளியேறிவிட்டாள் நீதி தேவதை

பழைய பேப்பர் கடையிலும்

வாங்குவதில்லை

சட்டப் புத்ககங்களை

எப்படி நட்டாலும்

பணக்காரர் வீட்டுத் தோட்டத்தில்

சாய்ந்து

காய் உதிர்க்கிறது முடத்தெங்கு சட்டம்

நேர்மை இல்லாத நாட்டில்

சட்டத்தை மதிப்பது

குற்றம்

மதுக்கடையில் யாரேனும்

பால் குடிப்பார்களா?

- கோ. மன்றவாணன்

நீதியைத் தேடி…

அடர்இருளில்

கண்ணைக் கட்டிக்கொண்டு

கறுப்புப்பூனையைத் தேடுகிறோம்

கரைதேடி

நடுக்கடலில்

விழிவலை வீசுகிறோம்

எப்போதோ

எங்கேயோ

கடல்மணலில் விழுந்து புதைந்துவிட்ட

குண்டூசியை

மீன்வலையில் சலித்துத் தேடுகிறோம்

அறம்தவறிய சமுதாயத்தில்

நீதியைத் தேடி

நீண்ட பயணம் செய்கையில்

பாதையே

களவு போய்விடுகிறது

இன்று

வள்ளுவன் வந்தாலும்

‘பொருளில்’ மயங்கி

மாற்றி எழுதிவிடுவான்

திருக்குறளை

அரிச்சந்திரன் வந்தாலும்

கையிருப்பு சாட்சியாக மாறி

நீதிமன்றத்தில்

நித்தமும் பொய்சாட்சி சொல்வான்

நெற்றிக்கண் திறந்து

கடவுளே வந்து

சாட்சிக்கூண்டு ஏறினாலும்

அரசியல்வாதிகளின்

அதிகாரக்கண் திறப்பைத் தாங்காமல்

பிறழ்சாட்சி ஆகிப்

பிழைத்துக்கொள்வார்

நீதியைத் தேடி அலையும்

அப்பாவிகள் யாராவது இருந்தால்….

அவர்கள்

கற்பனையில் மீன்பிடித்து

ஊருக்குப் பந்தி வைப்பவர்கள்

- கோ. மன்றவாணன்

புதிய டைரி

முந்தைய ஆண்டு சாதனையை

முறியடிக்கவே

இன்று உன்கையில்

புதிய டைரி

டைரியின்

கோடிட்ட இடங்களை நிரப்ப

அங்கும் இங்கும் திறந்தே உள்ளன

ஆயிரம் பொன்கதவுகள்

வாரத்தின் ஏழுநாள்களும்

வாழ்க்கைக்கு வண்ணம் தீட்டும்

வானவில்

மாதத்தின் முப்பது நாள்களும்

ஆபரணப் பொன்னள்ளித் தரும்

அட்சய திருதியைகளே

ஆண்டின் 365 நாள்களும்

நீ

சிகரம் தொடச்

செதுக்கிய சித்திரப்படிகள்

உன்

டைரியின் பக்கங்களில்

வாசம் தெளிக்க

வரிசையில் நிற்கின்றன

ரோஜாக்கள்

உன் டைரியின்

ஒவ்வொரு பக்கத்திலும்

புதுவண்ணம் தீட்டவே

தூரிகை

தூக்கி வருகின்றன

பட்டாம்பூச்சிகள்

ஒவ்வொரு பக்கத்திலும்

கவிதை எழுதிட

உன் தேவியின்

நினைவு விரல்கள் இதோ…

உன்

வெற்றி வாழ்க்கையைச்

சேமித்து வைத்துப் பெருமை கொள்வதில்

இந்தப்

புதிய டைரிக்குக்

கொஞ்சம் கனம் அதிகம்தான் !

 - கோ. மன்றவாணன்